Sieradowicki Park Krajobrazowy

Ocena turystów:

 

 

Sieradowicki Park Krajobrazowy

 

Sieradowicki Park Krajobrazowy, fot. Sebastian Opozda
Data utworzenia parku: 10 czerwca 1988 rok  Powierzchnia park: 12.106 ha
Powierzchnia otuliny: 16.236 ha

Położenie administracyjne:
  • województwo świętokrzyskie
  • powiaty: kielecki, skarżyski, starachowicki
  • miasta i gminy: Bodzentyn, Pawłów,
  • m: Starachowice, Suchedniów, Wąchock
 Sieradowicki Park Krajobrazowy położony jest w obrębie Wyżyny Kieleckiej. Obejmuje Płaskowyż Suchedniowski oraz północną część Gór Świętokrzyskich. Leży pomiędzy doliną rzeki Kamiennej na północy i Doliną Bodzentyńską na południu. Od wschodu ograniczają go doliny rzek Świśliny i Pokrzywianki, a od zachodu dolina Kamionki.
Park obejmuje zwarty kompleks lasów wschodniej części Puszczy Świętokrzyskiej zwany Lasami Siekierzyńskimi. Zajmują one około 85% jego powierzchni, a w otulinie 21%. Tereny leśne charakteryzują się znacznym zróżnicowaniem siedlisk, składu gatunkowego drzewostanów oraz struktury wiekowej. Występuje na tym obszarze 12 typów siedliskowych lasu od boru świeżego, do olsu oraz 11 zespołów roślinności leśnej, wśród których dominują lasy mieszane świeże oraz lasy mieszane z dużym udziałem jodły i modrzewia. W runie leśnym występuje 57 gatunków roślin prawnie chronionych, z których 47 objętych jest ochroną ścisłą. Wśród nich występują paprocie, widłaki, a z roślin zielonych m.in.: goździk kosmaty, pluskwica europejska, tojad dzióbaty, powojnik prosty, sasanka wiosenna i otwarta, rosiczka długolistna, parzydło leśne, wawrzynek wilczełyko, bluszcz pospolity, naparstnica zwyczajna, gnidosz rozesłany i królewski.
Lasy Parku stanowią ostoję dla zwierząt, w tym wielu gatunków chronionych. Spotkać tu można nietoperza, łasicę, gronostaja. Ptaki reprezentowane są m.in. przez bociana białego i czarnego, myszołowa zwyczajnego, jastrzębia gołębiarza, zimorodka, dudka, słonkę, bażanta, cietrzewia. Występują tu płazy - żaba, rzekotka drzewna, ropucha oraz gady - jaszczurka zwinka i żyworodna, padalec, zaskroniec, żmija zygzakowata. Świat owadów reprezentują biegacz, trzmiel, oraz motyle-mieniak i paź królowej.
Osobliwości przyrody żywej i nieożywionej, chronione są w rezerwatach: "Wykus", "Kamień Michniowski" i "Góra Sieradowska". Na całym obszarze Parku występują pojedyncze drzewa pomnikowe i grupy drzew - dęby, lipy, wiązy, sosny. Łącznie ochroną prawną objęto 21 obiektów tego rodzaju. Cenne są także pomniki przyrody nieożywionej. Na terenie Parku jest ich siedem.
Sieradowicki Park Krajobrazowy słynie z walorów historycznych. Lasy Siekierzyńskie dawały schronienie powstańcom styczniowym i partyzantom w czasie II wojny światowej. Wiele miejsc przypomina o dawnych wydarzeniach. Jednym z najbardziej znanych jest Wykus - uroczysko leśne, miejsce gdzie obozował i walczył mjr Jan Piwnik - "Ponury", dowódca zgrupowań partyzanckich AK w latach II wojny światowej. Na Wykusie przebywał też mjr Henryk Dobrzański - "Hubal"  i walczyły oddziały AL. Nieopodal znajduje się polana, na której obozowali powstańcy styczniowi z 1863r. pod dowództwem gen. Mariana Langiewicza.
Wśród licznych śladów z czasów okupacji najtragiczniejszą wymowę ma Michniów. W czasie pacyfikacji 12 i 13 lipca 1943r. Niemcy zamordowali tu 203 osoby. Obecnie w Michniowie znajduje się mauzoleum Martyrologii Wsi Polskiej.
Na całym obszarze Parku spotyka się wiele zabytkowych obiektów, świadczących o wielkim bogactwie kulturowym. Południowy skłon Pasma Sieradowickiego i Dolina Bodzentyńska to obszar występowania licznych stanowisk archeologicznych związanych z działalnością starożytnego, świętokrzyskiego okręgu górnictwa i dymarkowego hutnictwa żelaza, datowanego na okres wpływów rzymskich (od I w p.n.e. do IV w n.e.). W późniejszym okresie na terenach tych rozwinął się przemysł metalurgiczny. Zabytkowe obiekty staropolskiego hutnictwa zachowały się między innymi w Parszowie, Michałowie, Starachowicach, Wąchocku.
Czasów średniowiecza sięgają zabytkowe układy urbanistyczne Wąchocka i Bodzentyna. Wśród budowli zabytkowych na uwagę zasługują - XIII wieczny zespół klasztorny opactwa cystersów w Wąchocku, ruiny zamku biskupów krakowskich z XIV wieku w Bodzentynie. Ponadto zachowały się dwory w Warszówku i Radkowicach oraz drewniane zagrody świętokrzyskie w Bodzentynie, Sieradowicach i Siekiernie.

Na terenie Parku wyznaczono ścieżki dydaktyczne:
  • przyrodniczo - krajobrazową ścieżkę dydaktyczną "Radkowice - Śniadka", o długości ok.5 km,
  • przyrodniczo - historyczną ścieżkę dydaktyczną "Berezów - Michniów - Kamień Michniowski - Burzący Stok - Suchedniów", o długości ok.15 km, 
  • przyrodniczo - historyczną ścieżkę dydaktyczną „Wąchock - Wąwóz Rocław - Rataje - Polana Langiewicza - Wykus”, o długości 10 km.
 


Dziedzictwo kulturowe:
 
Cechą szczególną Parku są jego walory historyczne. Ogromne kompleksy leśne kryją wiele śladów z czasów Powstania Styczniowego i II wojny światowej - głównie mogił powstańców, żołnierzy i ludności cywilnej.
Na polanie zwanej "Polaną Langiewicza" znajdował się obóz ćwiczebny powstańców z 1863 roku. Czasy powstania pamięta zapewne rosnąca     tu 200-letnia sosna - pomnik przyrody. Nieopodal, w samym sercu lasów siekierzyńskich znajduje się owiane legendą miejsce - Wykus - uroczysko leśne - miejsce zgrupowań AK, związane z dowódcą oddziałów partyzanckich mjr Janem Piwnikiem "Ponurym". W 1943 roku toczyły się tu ciężkie walki pomiędzy oddziałami partyzanckimi a Niemcami - znane jako "obławy". Na Wykusie znajduje się "kapliczka świętokrzyska" upamiętniająca partyzantów AK.
Na Wykusie, przebywał również mjr Henryk Dobrzański - "Hubal" i toczyły się walki Armii Ludowej. "Ponury" stacjonował też na Kamieniu Michniowskim i na Polanie Langiewicza.
Anonimowym bohaterem tamtych czasów pozostaje ludność cywilna. Wśród licznych śladów terroru okupanta najtragiczniejszą wymowę ma los Michniowa, który stał się symbolem martyrologii polskiej wsi. Powstało tam mauzoleum upamiętniające walczących i zamordowanych mieszkańców polskich wiosek.
Na terenie Parku i otuliny znajdują się stanowiska archeologiczne starożytnego górnictwa i hutnictwa, związane z dymarkową metodą wytopu żelaza.
O czasach późniejszego hutnictwa świadczą pozostałości zakładów w Mostkach, Parszowie i Wąchocku. Ta ostatnia miejscowość słynie z XIII-wiecznego opactwa cystersów - jednego z najcenniejszych polskich zabytków. W krużgankach klasztornych spoczywają prochy dowódcy oddziałów AK mjra Jana Piwnika "Ponurego", a w kilku salach prezentowane są zbiory patriotyczne.
W wielu miejscowościach znajdują się zabytkowe obiekty sakralne - XIII-wieczny, romański kościół w Tarczku, XIV-wieczny kościół w Chybicach, XVII-wieczne kościoły we Wzdole Rządowym i ciekawy - drewniany obiekt w Radkowicach, wyposażony w okna typu gomułki.
 
Na terenie Sieradowickiego Parku Krajobrazowego znajdują się:
 
Formy ochrony przyrody:
Rezerwaty przyrody.
 
1. „Wykus” - (Nr w rejestrze WKP - 42). Powierzchnia: 62,93. Rok utworzenia: 1978 rok. Położenie: Leśnictwo Bronkowice, Kaczka, gm. Bodzentyn, Wąchock. Rezerwat położony jest w granicach Sieradowickiego Parku Krajobrazowego, w głębi rozległego kompleksu Lasów Siekierzyńskich, 4 km na płn.-wschód od wsi Siekierno. Ochroną objęto fragment wielogatunkowego lasu na zachodnim zboczu spłaszczonego wzniesienia Wykus. Teren rezerwatu przecina dolina potoku Lubianka i wąwozy jej dopływów. Dominującym zespołem leśnym jest tu *grąd subkontynentalny, a wzdłuż cieków *łęg jesionowo-olszowy. Bogaty drzewostan w wieku 80-100 lat tworzą: jodła, sosna, brzoza, grab, świerk, olcha i osika. Pojedyncze jodły osiągają wiek do 150 lat. W podszycie rosną m.in. podrost klonu, dębu, jesionu, buka i lipy oraz leszczyna, trzmielina zwyczajna, bez czarny i bez koralowy. W rezerwacie występuje szereg chronionych i rzadkich gatunków roślin, m.in.: parzydło leśne, orlik pospolity, wawrzynek wilczełyko, lilia złotogłów, gnieźnik leśny, żywiec cebulkowy, przylaszczka pospolita i widłak wroniec. W centrum rezerwatu znajduje się niewielka polanka z pomnikiem upamiętniającym znajdujące się tu miejsce obozowania partyzantów AK ze zgrupowania słynnego "Ponurego" (Jana Piwnika). Przez teren rezerwatu przebiega fragment trasy przyrodniczo-historycznej ścieżki dydaktycznej "Wąchock - Wąwóz Rocław - Rataje - Polana Langiewicza - Wykus".
2. "Kamień Michniowski" - (Nr w rejestrze WKP - 41). Powierzchnia: 10,50. Rok utworzenia: 1978 rok. Położenie: Leśnictwo Michniów, gm. Bodzentyn. Rezerwat położony jest w granicach Sieradowickiego Parku Krajobrazowego, w płd.-zach. części Lasów Siekierzyńskich, w Paśmie Sieradowickim, kilkaset metrów na płn. od wsi Orzechówka. Ochroną objęto tu cześć szczytową i fragment zachodniego zbocza najwyższego wzniesienia Kamień Michniowski (435 m n.p.m.). W szczytowych partiach wzniesienia znajduje się malownicza grupa skałek, składająca się z naturalnych wychodni kwarcytowych bloków skalnych tworzących urwiska, progi i ambony o wysokości 5-7 m. Teren rezerwatu porasta las mieszany w wieku 70-80 lat, reprezentujący zespół *wyżynnego jodłowego boru mieszanego oraz *żyzna buczyna górska (karpacka). W drzewostanie dominuje jodła i buk, w domieszce występują sosna, dąb, grab, brzoza. Podszyt tworzą świerk, jarzębina, leszczyna, trzmielina zwyczajna i kruszyna. W rezerwacie rośnie szereg chronionych i rzadkich gatunków roślin, m. in. paprotka zwyczajna, narecznica krótkoostna, marzanka wonna, sałatnik leśny i gajowiec żółty. Przez teren rezerwatu przebiega fragment trasy przyrodniczo-historycznej ścieżki dydaktycznej "Berezów - Michniów - Kamień Michniowski - Burzący Stok-Suchedniów".
3. "Góra Sieradowska" - (Nr w rejestrze WKP - 53 ). Powierzchnia: 197,67. Rok utworzenia: 1995 rok. Położenie: Leśnictwo Siekierno, gm. Bodzentyn. Rezerwat położony jest w Paśmie Sieradowickim, w granicach Sieradowickiego Parku Krajobrazowego, na pd. skraju rozległego kompleksu Lasów Siekierzyńskich, pomiędzy wsiami Siekierno i Jaźwiny. Ochroną objęto tu fragment płn. zbocza kopulastego wzniesienia Góry Sieradowskiej (382 m n.p.m.), porośniętego wielogatunkowym lasem mieszanym. Teren rezerwatu przecinają głębokie doliny potoku Świślina i jego dopływów, oraz głębokie wąwozy erozyjne - deniwelacje sięgają tu kilkudziesięciu metrów. Dominującym zespołem leśnym jest tu *wyżynny jodłowy bór mieszany, *żyzna buczyna górska (karpacka) oraz *grąd subkontynentalny a wzdłuż cieków występują pasy *łęgu jesionowo-olszowego. W drzewostanie dominują jodła i buk, w domieszce występują dąb, modrzew, jawor, klon, jesion, grab, świerk, sosna, brzoza i olcha. Bogaty i wielogatunkowy jest również podszyt. W rezerwacie rośnie szereg chronionych i rzadkich gatunków roślin, m.in. wawrzynek wilczełyko, bluszcz pospolity, pełnik europejski, zdrojówka rutewkowata, zawilec wielkokwiatowy, parzydło leśne, kruszczyk szerokolistny, gnieźnik leśny, listera jajowata, buławnik mieczolistny, paprotnik kolczysty, zanokcica skalna, zanokcica zielona, widłak wroniec, widłak jałowcowaty i widłak goździsty.
 
Pomnikami przyrody:
 
1. Głaz narzutowy - (Nr w rejestrze WKP - 134 ). Rok utworzenia: 1987 rok. Położenie: Siekierno Podmielowiec, gm. Bodzentyn. Głaz narzutowy (niezagłębiony w ziemi) o wymiarach: obwód - 2,70 m., średnica - 0,90 m., wysokość - 0,60 m., zbudowany z szarobeżowego, drobnoziarnistego granitu.
2. Źródło "Burzący Stok" - (Nr w rejestrze WKP -  358 ). Rok utworzenia: 1995 rok. Położenie: Wzdół Rządowy, gm. Bodzentyn. Naturalne źródło szczelinowe - woda wypływa pod ciśnieniem z głębokich pokładów piaskowców triasowych powodując charakterystyczne zjawisko pulsowania piasku.
3. Skałka "Cygańska Kapa" - (Nr w rejestrze WKP - 242 ). Rok utworzenia: 1987 rok. Położenie: Leśnictwo Węglów, gm. Wąchock. Próg skalny o długości ok. 40 m., wysokości do 3,5 m. zbudowany z piaskowców dolnotriasowych. Od strony południowej silnie podcięty, co spowodowało powstanie dużego okapu (kapy) i nisz.
4. Skałki "Biały Kamień" - (Nr w rejestrze WKP - 241 ). Rok utworzenia: 1987 rok. Położenie: Leśnictwo Węglów, gm. Wąchock. Dwanaście niedużych naturalnych, piaskowcowych form skalnych w formie występów, niewielkich progów i kazalnic skalnych najczęściej z wyraźnymi okapami i tworzącymi się pod nimi niszami o wysokości 1,0 do 2,5 m.
5. Odsłonięcie geologiczne - (Nr w rejestrze WKP - 244 ). Rok utworzenia: 1987 rok. Położenie: Wąchock Kobyle, gm. Wąchock. Stary kamieniołom stokowy o wymiarach: długość - ok. 0.90 m., szerokość - ok. 0,70 m., wysokość ściany - do 8 m., z odsłonięciami jasnoszarych piaskowców dolnej jury.
6. Profil - (Nr w rejestrze WKP - 243 ). Rok utworzenia: 1987 rok. Położenie: Wąchock, gm. Wąchock. Profil neoplejstoceńskich osadów glacjalnych, interglacjalnych i peryglacjalnych odsłonięty w ścianie wąwozu wyerodowanego w utworach lessowych.
7. Odsłonięcie geologiczne - (Nr w rejestrze WKP - 732 ).  Rok utworzenia: 2000 rok. Położenie: Śniadka Pierwsza, gm. Bodzentyn. Odsłonięcie silnie zdeformowanych wapieni z bogatym zespołem faunistycznym złożonym głównie z ramienionogów, małży i amonitów.
8. Lipa drobnolistna- (Nr w rejestrze WKP - 291 ). Rok utworzenia: 1991 rok. Położenie: Wzdół Kolonia, gm. Bodzentyn. Lipa drobnolistna o wymiarach: obwód pnia na wys. 1,3 m. - 4,23 m., średnica pnia - 1,35 m., wysokość - ok. 25 m., w wieku ok. 150 lat.
9. Modrzewie europejskie - (Nr w rejestrze WKP - 292 ). Rok utworzenia: 1991 rok. Położenie: Wzdół Rządowy, gm. Bodzentyn. Dwa modrzewie europejskie o wymiarach: obwody pni na wys. 1,3 m. - 1,80 m. i 2,05 m., średnice pni - 0,57 m. i 0,65 m., wysokość - 40 m., w wieku ok. 120 lat.
10. Lipa drobnolistna- (Nr w rejestrze WKP - 301 ). Rok utworzenia: 1993 rok. Położenie: Śniadka Druga, gm. Bodzentyn. Lipa drobnolistna o wymiarach: obwód pnia na wys. 1,3 m. - 2,88 m., średnica pnia - 0,92 m., wysokość - 19 m.
11. Buk pospolity- (Nr w rejestrze WKP - 302 ). Rok utworzenia: 1993 rok. Położenie: Śniadka Druga, gm. Bodzentyn. Buk pospolity o wymiarach: obwód pnia na wys. 1,3 m. - 3,61 m., średnica pnia - 1,15 m., wysokość - ok. 23 m.
12. Sosna pospolita- (Nr w rejestrze WKP - 338 ). Rok utworzenia: 1994 rok. Położenie: Leśnictwo Kleszczyny, gm. Bodzentyn. Sosna pospolita o wymiarach: obwód pnia na wys. 1,3 m. - 3,00 m., średnica pnia - 0,95 m, wysokość - ok. 35 m.
13. Sosna pospolita- (Nr w rejestrze WKP - 337 ). Rok utworzenia: 1994 rok. Położenie: Leśnictwo Kleszczyny, gm. Bodzentyn. Sosna pospolita o wymiarach: obwód pnia na wys. 1,3 m. - 2,80 m., średnica pnia - 0,90 m, wysokość - ok. 35 m.
14. Lipy drobnolistne- (Nr w rejestrze WKP - 405 ). Rok utworzenia: 1998 rok. Położenie: Mostki, gm. Suchedniów. Dwie lipy drobnolistne o wymiarach: obwody pni na wys. 1,3 m. - 5,52 m. i 3,55 m., średnice pni - 1,76 m. i 1,13 m.
15. Dąb szypułkowy - (Nr w rejestrze WKP - 30 ). Rok utworzenia: 1954 rok. Położenie: Michniów, gm. Suchedniów. Dąb szypułkowy o wymiarach: obwód pnia na wys. 1,3 m. - 4,60 m., średnica pnia - 1,45 m., wysokość - ok. 27 m., w wieku ponad 300 lat.
16. Dąb szypułkowy - (Nr w rejestrze WKP - 336 ). Rok utworzenia: 1994 rok. Położenie: Leśnictwo Kleszczyny, gm. Suchedniów. Dąb szypułkowy o wymiarach: obwód pnia na wys. 1,3 m. - 4,40 m., średnica pnia - 1,40 m., wysokość - ok. 30 m.
17. Lipa drobnolistna - (Nr w rejestrze WKP - 65 ). Rok utworzenia: 1958 rok. Położenie: Pokrzywnica, gm. Pawłów. Lipa drobnolistna o wymiarach: obwód pnia na wys. 1,3 m. - 4,00 m., średnica pnia - 1,30 m., wysokość - ok. 20 m., w wieku ok. 300 lat.
18. Wielogatunkowa grupa drzew - 7 sztuk- (Nr w rejestrze WKP - 370 ). Rok utworzenia: 1996 rok. Położenie: Pokrzywnica, gm. Pawłów. Grupa drzew - 7 szt. (3 modrzewie europejskie i 4 kasztanowce zwyczajne) o wymiarach: modrzewie obwody pni na wys. 1,3 m. - 2,40 m.; 2,60 m.; 2,85 m., średnice pni - 0,76 m.; 0,83 m.; 0,91 m. kasztanowce obwody pni na wys. 1,3 m. - 2,85 m.; 2,30 m.;2,20 m.; 2,60 m., średnice pni - 0,91 m.; 0,73 m.; 0,70 m.; 0,83 m.
19. Dęby - grupa drzew jednogatunkowa - (Nr w rejestrze WKP - 63 ). Rok utworzenia: 1958 rok. Położenie: Tarczek, gm. Pawłów. Osiem dębów szypułkowych o wymiarach: obwody pni na wys. 1,3 m. - od 2,50 m. do 3,70 m., średnice pni - od 0,80 m. do 1,20 m., wysokość - ok. 18 m., w wieku ok. 300 lat.
20. Lipy i topola - grupa drzew wielogatunkowa - (Nr w rejestrze WKP - 46 ). Rok utworzenia: 1955 rok. Położenie: Tarczek, gm. Pawłów. Dwie lipy drobnolistne i topola biała o wymiarach: obwody pni na wys. 1,30 m. - od 3,20 m. do 4,50 m., średnice pni - od 1,01 m. do 1,43 m., wiek lip ok. 300 lat, topoli ok. 200 lat.
21. Lipa drobnolistna - (Nr w rejestrze WKP - 104 ). Rok utworzenia: 1986 rok. Położenie: Tarczek, gm. Pawłów. Lipa drobnolistna o wymiarach: obwód pnia na wys. 1,3 m. - 4,10 m., średnica pnia - 1,5 m., wysokość - ok. 20 m.
22. Wiąz górski - (Nr w rejestrze WKP - 47 ). Rok utworzenia: 1956 rok. Położenie: Radkowice, gm. Pawłów. Wiąz górski o wymiarach: obwód pnia na wys. 1,3 m. - 4,42 m., średnica pnia - 1,41 m., wysokość - 25 m., w wieku ok. 300 lat.
23. Lipy drobnolistne - grupa drzew jednogatunkowa - (Nr w rejestrze WKP - 60 ). Rok utworzenia: 1958 rok. Położenie: Warszówek, gm. Pawłów. Pięć lip drobnolistnych o wymiarach: obwody pni na wys. 1,3 m. - 4,00 m.; 3,00 m.; 3,00 m.; 3,50 m.; 4,60 m., średnice pni - 1,30 m.; 1,00 m.; 1,00 m.;1,10 m.; 1,30 m. Niektóre lipy rozdwajają się na dwa pnie. Wiek drzew 200 - 300 lat.
24. Lipa drobnolistna - (Nr w rejestrze WKP - 107). Rok utworzenia: 1986 rok. Położenie: Bukówka Zapniów, gm. Pawłów. Lipa drobnolistna o wymiarach: obwód pnia na wys. 1,3 m. - 6,00 m., średnica pnia - 1,90 m., wysokość - ok. 25 m.
25. Sosna na Polanie Langiewicza - (Nr w rejestrze WKP - 105 ). Rok utworzenia: 1986 rok. Położenie: Leśnictwo Rataje, gm. Wąchock. Sosna pospolita o wymiarach: obwód pnia na wys. 1,3 m. - 2,53 m., średnica pnia - 0,80 m., wysokość - 35 m.
26. Dąb szypułkowy - (Nr w rejestrze WKP - 66 ). Rok utworzenia: 1958 rok. Położenie: Rataje, gm. Wąchock. Dąb szypułkowy o wymiarach: obwód pnia na wys. 1,3 m. - 3,30 m., średnica pnia - 1,00 m., wysokość - 18 m., w wieku ok. 200 lat.
27. Lipy drobnolistne – grupa - (Nr w rejestrze WKP - 106 ). Rok utworzenia: 1986 rok. Położenie: Rataje, gm. Wąchock. Pięć lip drobnolistnych o wymiarach: obwody pni na wys. 1,3 m. - 3,50 m.; 2,90 m.; 3,10 m.; 3,10 m.; 2,90 m., średnice pni - 1,10 m.; 0,90 m.; 1,00 m.; 1,00 m.; 0,90 m., wysokość drzew - od 24 m. do 28 m., w wieku ok. 150 - 180 lat.
 
Stanowiska dokumentacyjne:
 
1. Odsłonięcie geologiczne - skałka szarych piaskowców triasowych - (Nr w rejestrze WKP - 7 ). Rok utworzenia: 1995 rok. Położenie: Parszów, gm. Wąchock. Skałka szarych piaskowców triasowych z podciętą dolną częścią i wyraźnie wystającym okapem o wymiarach: długość - 22 m., wysokość - od 1 m. do 2,5 m.
2. Odsłonięcie geologiczne - naturalna wychodnia triasowych szarych piaskowców - (Nr w rejestrze WKP - 8 ). Rok utworzenia: 2002 rok. Położenie: Mostki, gm. Suchedniów. Naturalna wychodnia szarych piaskowców triasowych (drobnoziarnistych) o długości 40 m. i wysokości od 1 do 5 m.
3. Odsłonięcie geologiczne - nieczynny kamieniołom - (Nr w rejestrze WKP - 9 ). Rok utworzenia: 2002 rok. Położenie: Wąchock, gm. Wąchock. Historyczny kamieniołom (sięgający pocz. XIII w.) z odsłonięciem czerwonych piaskowców dolnotriasowych.
4. Wąwóz Sitki - (Nr w rejestrze WKP - 10 ). Rok utworzenia: 1995 rok. Powierzchnia: 1,06 ha. Położenie: Szerzawy, gm. Pawłów. Odsłonięcie środkowodewońskich skał zawierających skamieniałości fauny, głównie ramienionogów.
 


Użytki ekologiczne:
 
1. "Śródpolny zbiornik wodny" - (Nr w rejestrze WKP - 2 ).  Rok utworzenia: 1994 rok. Powierzchnia: 0,98ha. Położenie: Bodzentyn, gm. Bodzentyn. Zbiornik wodny utworzony w miejscu dawnego pozyskiwania gliny. Lustro wody oddzielone od pól uprawnych kilkunastometrowym pasem drzew (topole, śliwy ałycze, jarząby), w przybrzeżnej części zbiornika występują szuwary, których głównymi składnikami są tatarak zwyczajny i pałka wodna.
2. "Bagno" - (Nr w rejestrze WKP - 14 ). Rok utworzenia: 2002 rok. Powierzchnia: 0,20ha. Położenie: Leśnictwo Kaczka, gm. Wąchock. Grunt stale podmokły, okresowo zalewany wodą. Miejsce występowania zbiorowisk roślinności bagiennej (mech torfowiec, bagno zwyczajne, modrzewnica zwyczajna, wełnianka, żurawina błotna, sit, na obrzeżach wrzos zwyczajny itp.). Miejsce bytowania licznych owadów, płazów i ptaków preferujących siedliska wodno - błotne.
3. "Bagno" - (Nr w rejestrze WKP - 15 ). Rok utworzenia: 2002 rok. Powierzchnia: 0,57ha. Położenie: Leśnictwo Kaczka, gm. Wąchock. Grunt stale podmokły, okresowo zalewany wodą. Miejsce występowania zbiorowisk roślinności bagiennej (mech torfowiec, bagno zwyczajne, modrzewnica zwyczajna, wełnianka, żurawina błotna, sit, na obrzeżach wrzos zwyczajny itp.). Miejsce bytowania licznych owadów, płazów i ptaków preferujących siedliska wodno - błotne.
4. "Bagno" - (Nr w rejestrze WKP - 16 ). Rok utworzenia: 2002 rok. Powierzchnia: 0,32ha. Położenie: Leśnictwo Kaczka, gm. Wąchock. Grunt stale podmokły, okresowo zalewany wodą. Miejsce występowania zbiorowisk roślinności bagiennej (mech torfowiec, bagno zwyczajne, modrzewnica zwyczajna, wełnianka, żurawina błotna, sit, na obrzeżach wrzos zwyczajny itp.). Miejsce bytowania licznych owadów, płazów i ptaków preferujących siedliska wodno - błotne.
5. "Bagno" - (Nr w rejestrze WKP - 17 ). Rok utworzenia: 2002 rok. Powierzchnia: 1,57ha. Położenie: Leśnictwo Kaczka, gm. Wąchock. Leśnictwo Kaczka, gm. Wąchock. Grunt stale podmokły, okresowo zalewany wodą. Miejsce występowania zbiorowisk roślinności bagiennej (mech torfowiec, bagno zwyczajne, modrzewnica zwyczajna, wełnianka, żurawina błotna, sit, na obrzeżach wrzos zwyczajny itp.). Miejsce bytowania licznych owadów, płazów i ptaków preferujących siedliska wodno - błotne.
6. "Bagno" - (Nr w rejestrze WKP - 18 ). Rok utworzenia: 2002 rok. Powierzchnia: 0,52ha. Położenie: Leśnictwo Kaczka, gm. Wąchock. Grunt stale podmokły, okresowo zalewany wodą. Miejsce występowania zbiorowisk roślinności bagiennej (mech torfowiec, bagno zwyczajne, modrzewnica zwyczajna, wełnianka, żurawina błotna, sit, na obrzeżach wrzos zwyczajny itp.). Miejsce bytowania licznych owadów, płazów i ptaków preferujących siedliska wodno - błotne.
7. "Lessowy wąwóz Rocław" - (Nr w rejestrze WKP - 5 ). Rok utworzenia: 2001 rok. Powierzchnia: 4,50ha. Położenie: Wąchock, gm. Wąchock. Młody wąwóz o długości kilkuset metrów, szerokości 20 - 30 m. i głębokości ok. 15 m. Zbocza wąwozu (poza niewielkimi odcinkami odsłaniającymi profil osadów neoplejstocenu) porasta trwała murawa z licznymi gatunkami roślin naczyniowych. Duże walory krajobrazowe.
 
Flora:
 
Według podziału botanicznego Park w całości znajduje się na terenie Świętokrzyskiej Krainy Florystycznej - Okręg Konecki. Park obejmuje północno-wschodni fragment dużego kompleksu leśnego dawnej Puszczy Świętokrzyskiej nazywany również Lasami Siekierzyńskimi.
Ekosystemy leśne zajmują 85% powierzchni Parku i stanowią jego główne bogactwo. W otulinie zajmują jedynie 21% jej powierzchni. Typy siedliskowe przeważające na terenie Parku to: średnio żyzny bór mieszany świeży, żyzny las mieszany i las mieszany wyżynny. W drzewostanie dominują jodła (55%) i sosna (35%). Innymi gatunkami budującymi drzewostan są: buk, dąb, grab, brzoza, olsza stanowiące łącznie 10% składu.
Ekosystemy nieleśne to przede wszystkim ekosystemy łąk rzadko koszonych i łąk kośnych.
  Na terenie ŚPK stwierdzono występowanie ok. 912 gatunków roślin naczyniowych dziko rosnących. z czego 57 gatunków jest objętych ochroną krajową. Ponadto występuje tu 12 gatunków uznanych za rzadkie i zagrożone wyginięciem na terenie kraju i 58 gatunków uznanych za rzadkie i zagrożone wyginięciem w regionie świętokrzyskim.
Z roślin objętych ochroną ścisłą spotkać można m.in.: widłaki - wrońca, jałowcowatego i goździstego, paprotkę zwyczajną, arnikę górską. omiega górskiego, buławnika mieczolistnego, lilię złotogłów, mieczyka dachówkowatego, tajężę jednostronną, parzydło leśne, wawrzynka wilczełyko, centurię pospolitą, bagno zwyczajne, naparstnicę zwyczajną, gnidosza rozesłanego, podkolana białego, kruszczyka błotnego i szerokolistnego. Licznie reprezentowane są storczyki: storczyk szerokolistny, plamisty i krwisty.
Z gatunków podlegających ochronie częściowej występują: konwalia majowa, marzanka wonna, pierwiosnki wyniosła i lekarska, kalina koralowa, kruszyna pospolita, kopytnik pospolity, porzeczka czarna, barwinek pospolity, bluszcz pospolity.
Z gatunków uznawanych jako rzadkie w Krainie Gór Świętokrzyskich opisano: narecznicę górską, zanokcicę skalną i zieloną, paprotnika kolczystego; zdrojówkę rutewkowatą, kokorycz pełną, żywca dziewięciolistnego i cebulowego, dąbrówkę kosmatą, pępawę miękką, chabra austryiackiego, czosnek niedźwiedzi, kruszczyka błotnego i zachyłkę trójkątną.
Do gatunków wpisanych do Polskiej Czerwonej Księgi Roślin należą: storczyk krwisty i kręczynka jesienna.
 
Fauna:
Na obszarze Parku i otuliny świat owadów reprezentowany jest m.in. przez występujące dość licznie: biegacze, trzmiele, motyle / w tym paź królowej/. Z 14 gatunków płazów 13 podlega krajowej, a 2 międzynarodowej ochronie. Spośród gadów najliczniejsze są: jaszczurka zwinka i żyworodna, padalec, zaskroniec oraz żmija zygzakowata. Wszystkie gatunki gadów /6/ występujące w Parku podlegają krajowej ochronie.
Ptaki występują w 126 gatunkach, z czego ochronie krajowej podlega 114, a międzynarodowej 15 gatunków. Licznie występują; bocian biały, kruk, sikory, drozdy, jaskółki, dzięcioły, myszołów zwyczajny, jastrząb gołębiarz, dudek, słonka, bekas, kuropatwa. Dla dwóch stanowisk bociana czarnego utworzono strefy ochrony ścisłej /18 ha/ i częściowej /100 ha/. Ssaki reprezentowane są przez 30 gatunków, z czego 9 podlega krajowej, a 4 międzynarodowej ochronie. W czystych wodach Lubianki i Żarnówki żyją pstrągi i raki.
 
Ścieżki dydaktyczne:
 
Na obszarze Sieradowickiego Parku Krajobrazowego wytyczono trzy ścieżki dydaktyczne:
 
I.
Rodzaj ścieżki – Przyrodniczo - Krajobrazowa
Przebieg trasy – Radkowice - Śniadka
Długość trasy – 5 km
Przybliżony czas trwania – 4 godz.
Przedmioty, których program można realizować – Biologia, geografia, historia
Przystanki ścieżki:
1. Wiąz górski w Radkowicach - pomnik przyrody ożywionej
2. Kościół p.w. św. Stanisława Biskupa w Radkowicach
3. Droga w Wąwozie lessowym w Radkowicach
4. Wąwóz ze śladami cieku wodnego w Radkowicach
5. Punkt widokowy w Trzciance
6. Regionalizm w architekturze wsi Trzcianka
7. Obiekt geologiczny w Śniadce - pomnik przyrody nieożywionej
 
II.
Rodzaj ścieżki – Przyrodniczo - Historyczna
Przebieg trasy – Berezów - Michniów - Kamień Michniowski - Burzący Stok - Suchedniów
Długość trasy – 15 km
Przybliżony czas trwania – 7 godz.
Przedmioty, których program można realizować – Biologia, geografia, historia
Przystanki ścieżki:
1. Michniów - dąb szypułkowy (pomnik przyrody ożywionej)
2. Pomnik poświęcony pamięci leśników kielecczyzny pomordowanych w okresie II wojny światowej                                                              
3. Michniów - zbiorowa mogiła pomordowanych i pomnik "Pieta Michniowska"
4. "Kamień Michniowski" - rezerwat leśny
5. Mrowisko - kopiec
6. "Burzący Stok" - pomnik przyrody nieożywionej
7. Zagajnik - nielegalne składowisko odpadów
 
III.
Rodzaj ścieżki – Przyrodniczo - Historyczna
Przebieg trasy – Wąchock - Wąwóz Rocław - Rataje - Polana Langiewicza - Wykus
Długość trasy – 10 km.
Przybliżony czas trwania – 6 godz.
Przedmioty, których program można realizować – Biologia, geografia, historia
Przystanki ścieżki:
1. Przemysłowy Zakład Metalurgiczny Pałac Schoenberga
2. Zespół Klasztorny Ojców Cystersów
3. "Wąwóz lessowy Rocław" - użytek ekologiczny jako całość, pomnik przyrody nieożywionej - fragment wąwozu
4. Dąb szypułkowy w Ratajach - pomnik przyrody ożywionej
5. Dworek wiejski i park podworski w Ratajach (w parku 5 lip drobnolistnych - pomnik przyrody ożywionej)
6. Obserwacja ekosystemu pola i łąki
7. Ekosystem leśny (Lasy Siekierzyńskie)
8. Wyrobiska po wydobywanych złożach piasku
9. Polana Langiewicza - obóz ćwiczebny powstańców z 1863 r. oraz zgrupowań AK w czasie II wojny światowej Sosna pospolita - pomnik przyrody ożywionej
10. Ocena stanu środowiska przyrodniczego na podstawie obserwacji porostów nadrzewnych (w pobliżu parkingu na Wykusie)
11. Rezerwat leśny "Wykus"
12. Polana w pobliżu traktu leśnego - omówienie najistotniejszych zagrożeń dla przyrody Sieradowickiego Parku Krajobrazowego i jego otuliny
oceń oferte poleć znajomemu dodaj do walizki

Informacje praktyczne

Lokalizacja

Twoja walizka

ilość obiektów: 0 zobacz wyczyść